Op http://lrozenberg.tumblr.com/ kunnen jullie mijn persoonlijke dingen lezen en bijvoorbeeld het proces van mijn boek volgen.

Hopelijk zie ik jullie daar allemaal weer!

Groetjes Lisette Rozenberg

Doei weblog!

Andere website is a post from My great creative crazy mind and I...

Tim is een 11 jarige jongen, heeft donkerblauw haar en is erg slungelig. Hij probeert altijd indruk te maken op Dimitri. Hierdoor denkt hij niet altijd goed na met wat hij doet. Tim en Dimitri zijn dikke vrienden en hebben samen bijna hetzelfde mee gemaakt. Tim heeft alleen op jonge leeftijd zijn ouders verloren in een auto ongeluk. Hij heeft dit als 5 jarige jongen als enige overleefd en hij heeft het hier nooit met iemand over. Zelfs niet met Dimitri. Die denkt dat de ouders hem in de steek hebben gelaten net als bij Dimitri. Tim heeft altijd fotox92s van zijn ouders bij zich en hij mist ze heel erg. Helemaal omdat hij zich altijd heeft afgevraagd of zijn ouders ook magische krachten hadden. Tim heeft nog maar net ontdekt dat hij magische krachten heeft en heeft er geen controle over. Hij kwam hierachter toen hij met Dimitri samen een streek wilde uithalen met de begeleiding. Ze wilden voor de grap de picknick tafel verplaatsen maar toen begon die uit zich zelf ineens te zweven. De begeleiders zagen niet dat ze het lieten zweven maar wel dat de picknick tafel ineens op het dak stond en de twee jongens er bij stonden. De magie die Tim nu kan uitvoeren gebeurt meestal per ongeluk.

Dimitri is een 12 jarige jongen en is als een grote broer voor Tim. Hij is redelijk lang en slungelig. Heeft zwart haar. Hij kwam al erg vroeg erachter dat hij magische krachten had maar wist nog niet wat het betekende en hoe hij er mee om moest gaan. De eerste keer dat Dimitri magie gebruikte was toen hij 6 was en zijn speelgoed had laten vliegen. Zijn ouders hebben hem diezelfde avond nog naar het tehuis gebracht. Na die tijd verdringt Dimitri alle magie en durft het niet meer te doen. Omdat het zich ophoopt ontsnapt het soms als hij boos is of in paniek. Hij probeert Tim te beschermen en wil samen met hem ontdekken wat hun krachten inhouden en of er meer mensen zijn net als zij. Dimitri ergert zich heel erg aan Kimberly. Ze woont er nog maar net en hij vindt haar maar arrogant en raar.

Kimberly is een 11 jarig meisje en ze woont nog maar net 2 jaar in het tehuis. Ze heeft rood haar en draagt dit meestal in twee vlechtjes. Haar ouders zijn erg rijk en zijn altijd weg. Ze hebben daarom nooit meer tijd voor haar en hebben gezegt dat ze maar heel even in het tehuis moet. Het zou maar voor een paar weekjes zijn hadden ze beloofd. Maar na 2 jaar is ze nog steeds niet opgehaald en krijgt ze ook geen gehoor op brieven of telefoontjes. Hierdoor is ze heel erg emotioneel en in zich zelf gekeerd. Ze heeft een knuffelmuis waar ze alles mee deelt. Dit is haar enige echte vriend al die jaren geweest. Daarnaast houd ze heel erg veel van lezen en van leren. Kimberly heeft een hele grote fantasie en toen ze op een middag aan het fantaseren was dat haar knuffel kon dansen begon de knuffel dit ook te doen. Ze schrok hier heel erg van maar vond het ook erg interessant. Ze probeert haar krachten steeds uit en kijkt hoe ze het kan gebruiken. Maar ze heeft wel door dat er iets mist. Ze leest veel boeken en komt in een boek vaak tegen dat er spreuk nodig is. Ze heeft alleen nog geen idee hoe ze dit kan uitvoeren. Ze wil graag vrienden worden met Dimitri en Tim want die hebben dezelfde krachten en willen net als zij weten wat het inhoudt. Ze is alleen erg bang en onzeker om mee te gaan met het avontuur van de jongens.

Klinkt spannend he, ook benieuwd wat ze meemaken op hun avonturen? Of heb je een idee? Laat het me weten!

Eerste drie karakters omschrijvingen – Update is a post from My great creative crazy mind and I...

 x93Waar gaan we eigenlijk heen?x94 vraagt ze al hijgend aan Tim. x93We gaan naar het station, zodra we daar zijn kunnen we met de trein wel ergens heen.x94 Ze gaan wat langzamer lopen, want anders valt het wel heel erg op. In de verte zien ze het station al, ze moeten alleen nog een brug over. Maar dan ineens horen ze achter zich sirenes. x93Ze hebben de politie gebeld! We moeten opschieten!x94 Dimitri begint te rennen en de rest gaat er snel achteraan. x93We moeten voor de politie bij het station zijn, anders kunnen we geen kant op.x94 Ze renden snel de brug over maar toen ze richting het station liepen zagen ze ineens allemaal zwaailichten bij het station.
            x93Wat moeten we nu?x94 Kimberly begint langzaam in paniek te raken. x93Ik had ook nooit mee moeten gaanx94. Snikkend gaat ze zitten op een bankje. Tim gaat voor haar staan en tilt haar weer overeind. x93We gaan naar het bos, daar wachten we tot de politie weg gaat. Ze moeten toch ooit slapen.x94 Kimberly knikt en ze lopen nu richting het bos. x93We kunnen niet op de paden blijven, we gaan naar het fort. Daar kunnen we slapen vannacht als het moetx94 zegt Dimitri als Tim en Kimberly een voetpad in slaan. Ze kijken verschrikt naar Dimitri. x93Slapen in het fort? Daar zijn toch allemaal zwevers enzo? Dat is vast niet veilig om te slapen.x94 Dimitri begint door een dicht bebost stuk te lopen. x93We moeten wel, we hebben geen keus.x94 Kimberly en Tim lopen achter Dimitri aan.
            Na een paar uur te hebben gelopen door het bos komen ze bij een houten fort. Ooit was dit een speeltoestel voor kinderen. Nu is het niets meer dan een vervallen fort met rotte planken vol onkruid. Dimitri kruipt aan de zijkant door een gat. Hij pakt een aansteker uit zijn broekzak en steekt een kaars aan. Vol verbazing komen Tim en Kimberly door het gat gekropen. Ze hadden een donker hol verwacht waar ze op modder en onkruid zouden moeten slapen. Maar in plaats daarvan kwamen ze in een ruimte waar plastic zeil op de vloer lag, twee slaapzakken, een aantal kleden en kussens, kaarsen en wat blikken met eten.
            x93Ik heb afgelopen weken al wat dingen verzameld. Iedere keer wanneer ik naar de supermarkt ging maakte ik een omweg om hier wat spullen neer te leggen. Ik had al een vermoeden dat er iets fout zou kunnen gaan. Daarom heb ik hier een plekje gemaakt waar we tijdelijk kunnen zitten.x94 Dimitri zet zijn tas neer en gaat zitten op een paar kussens. x93We hebben nu tenminste even tijd om een goed plan te bedenken zodat we niet weer in de problemen komen.x94
            Tim kruipt door de ruimte en gaat ook op een kussen zitten. Kimberly blijft nog een beetje vertwijfeld staan maar gaat dan ook maar op een kussen zitten. x93Sorry dat ik het verpest heb. Ik had niet zo hardop de plannen moeten vertellen. En moeten zeggen dat jullie niet zouden slagen. Ik heb je onderschat Dimitri. Ik dacht dat je maar gewoon wat deed en nergens over nadacht. Maar zonder jou was het misschien nooit goed gekomen.x94 x93Het is al goed.x94 Zegt Dimitri en hij pakt een blik. x93Wil iemand bami?x94 Nadat ze gegeten hadden probeerden ze te slapen. Morgen gingen ze overleggen wat ze nu moesten doen.
            De volgende ochtend wordt Dimitri als eerste wakker. Zachtjes loopt hij richting het gat om het fort te verlaten. Hij wil niemand wakker maken en loopt op zijn tenen door het gat. Het is nog niet helemaal licht buiten. Hij zal wat eten halen voordat Tim en Kimberly wakker worden en even kijken wat de situatie nu bij het station is. Hij loopt door het ontwakende bos en overal om hem heen ontwaken dieren uit hun slaap en het gras is nog nat van de dauwdruppels. Als eerste gaat Dimitri wat eten halen, hij loopt het bos uit en door het centrum. Als hij een supermarkt binnen wil lopen, schrikt hij. Er hangt een foto van Kimberly op de schuifdeuren. Snel pakt hij die van de deur en stopt hem in zijn tas. Hij loopt naar binnen en kijkt om zich heen of hij ergens ook een foto van zichzelf ziet hangen. Dat is gelukkig niet zo, wel een foto van Tim en nog een foto van Kimberly. Hij pakt de twee gezocht posters van het prikbord af en stopt ze in zijn tas. We moeten uitkijken, ze zijn blijkbaar hard op zoek naar ons.
            Hij loopt de winkel door en pakt wat boodschappen. Hij pakt wat brood, vleeswaar, pindakaas, blikken met bami en nasi, een fles limonade en twee flessen water. Dit zal eerst genoeg moeten zijn. Hopelijk kunnen ze snel ergens heen waar ze niet gezocht worden. Dimitri wil afrekenen maar ziet dan bij de kassa een poster hangen met een foto van hem. Snel doet hij zijn capuchon op en hoopt dat ze hem niet herkennen. Hij legt zijn spullen op de band en wacht zijn beurt af. Voor hem zijn nog 3 mensen. Het wachten maakt hem wel nerveus, wat als iemand hem herkent van de foto? Dan is hij eindelijk aan de beurt. De cassiere rekent alle spullen af en Dimitri stopt de spullen in zijn tas. x93Dat is dan 18 euro en 95 cent.x94 Het blond meisje achter de kassa kijkt hem aan. Dan denkt ze hem te herkennen. Ze kijkt naar de poster en dan weer naar Dimitri. x93Hxe9 ben jij niet die jongen op die poster?x94 Ze draait zich om naar haar baas. x93Baas, xe9xe9n van die weggelopen kinderen is hier. Wat moet ik met hem doen?x94 Dimitri grijpt zijn tas en zet het op een lopen. Hij rent de supermarkt uit en rent richting een steegje. Hij gaat daar snel gehurkt achter een container zitten. De cassiere loopt voorbij samen met haar baas. x93Hij rende toch deze kant op? Moeten we anders de politie bellen? Die zouden wel graag willen weten dat ze gezien zijn.x94 Dimitri blijft doodstil zitten, bang om ontdekt te worden. Voorzichtig staat hij even later op en kijkt of er iemand is. De straat is zo goed als verlaten en hij durft weer verder te gaan.
            Hij gaat snel weer naar het bos en rent door het dichte bos naar het fort. Kimberly zit voor het fort en ze kijkt bezorgt. x93Tim kom snel! Dimitri is weer terug!x94 Tim komt uit het gat gekropen. Ondertussen komt Kimberly op Dimitri afgelopen. x93Waar was je?x94 Ieder woord benadrukt ze met een stomp. x93We waren zo ongerust! We dachten dat je niet meer terug zou komen!x94 Dimitri pakt Kimberly bij haar schouders. x93Rustig, ik leg alles uit. Kom maar mee naar binnen. Dan vertel ik wat er is gebeurd.x94 Samen lopen ze naar Tim en met zx92n driexebn lopen ze het fort binnen. x93Ga maar even rustig zitten want we hebben heel wat te bespreken.x94 Tim en Kimberly gaan op kussens zitten en Dimitri gaat tegenover hun zitten. x93Oke, ik ben vannochtend erop uit gegaan om wat eten te halen en om te kijken wat de situatie nu is bij het station. Ik begon bij de supermarkt hier in de buurt en heb hier wat eten gehaald. Maar daar vond ik ook dit.x94 Dimitri opent zijn tas, pakt de gezocht posters eruit en legt ze op tafel. x93Dit hing op de deur, op het prikbord en bij de kassa. Ze herkenden mij daarom bij de kassa en ik kon nog maar net weg komen.x94 Tim pakt een poster. x93Waarom ben je dan ook in je eentje gegaan? Wat als je wel gepakt was?x94
            x93Ik wou kijken of de situatie verbeterd was zodat we konden beslissen wat we konden doen vandaag. En we moesten toch eten hebben. Want als we hier lang moeten zitten hebben we niet genoeg aan het eten dat we zelf mee hebben genomen. We waren namelijk het brood vergeten, of wou iemand graag ontbijten met bami?x94 Tim moest er wel om lachen maar Kimberly was nog steeds boos. x93Ga dan de volgende keer met Tim samen, als er iets gebeurt dan kan de ander tenminste mij waarschuwen en kunnen we misschien nog iets doen.x94 Dimitri zucht. x93Oke, volgende keer zal ik niet alleen gaan. Zullen we dan nu gaan eten?x94 Tim laat dit zich geen tweede keer zeggen. Hij pakt de tas en begint er in te graaien. x93Pindakaas? Kon je geen pasta meenemen?x94 Tim kijkt verontwaardigd naar Dimitri. x93Ik was met mijn hoofd met andere dingen bezig en ik had geen boodschappenlijstje mee. En zolang ik nog niet weet hoe ik jullie gedachtes kan lezen heb ik maar wat makkelijks meegenomen.x94 x93Het wordt dus pindakaas.x94 Hij pakt een mes en begint voor iedereen een broodje te smeren.

Het verhaal tot nu toe – corrected is a post from My great creative crazy mind and I...

De volgende ochtend word Dimitri als eerste wakker. Zachtjes loopt hij richting het gat om het fort te verlaten. Hij wil niemand wakker maken en loopt op zijn tenen door het gat. Het is nog niet helemaal licht buiten. Hij zal wat eten halen voordat Tim en Kimberly wakker worden en even kijken wat de situatie nu bij het station is. Hij loopt door het ontwakende bos, overal om hem heen ontwaken dieren uit hun slaap en het gras is nog nat van de dauwdruppels. Als eerste gaat Dimitri wat eten halen, hij loopt het bos uit en loopt door het centrum. Als hij een supermarkt wil binnen lopen schrikt hij. Er hangt een foto van Kimberly op de schuifdeuren. Snel pakt hij die van de deur en stopt hem in zijn tas. Hij loopt naar binnen en kijkt om zich heen of hij ergens ook een foto van zichzelf ziet hangen. Dat is gelukkig niet zo, wel een foto van Tim en nog een foto van Kimberly. Hij pakt de twee gezocht posters van het prikbord af en stopt ze in zijn tas. We moeten uitkijken, ze zijn blijkbaar hard op zoek naar ons.

Hij loopt de winkel door en pakt wat boodschappen. Hij pakt wat brood, vleeswaar, pindakaas, blikken met bami en nasi, een fles limonade en twee flessen water. Dit zal eerst genoeg moeten zijn. Hopelijk kunnen ze snel ergens heen waar ze niet gezocht worden. Dimitri wil afrekenen maar ziet dan bij de kassa een poster hangen met een foto van hem. Snel doet hij zijn capuchon op en hoopt dat ze hem niet herkennen. Hij legt zijn spullen op de band en wacht zijn beurt af. Voor hem zijn nog 3 mensen. Het wachten maakt hem wel nerveus, wat als iemand hem herkent van de foto? Dan is hij eindelijk aan de beurt. De cassiere rekent alle spullen af en Dimitri stopt de spullen in zijn tas. x93Dat is dan 18 euro en 95 cent.x94 Het blond meisje achter de kassa kijkt hem aan. Dan denkt ze hem te herkennen. Ze kijkt naar de poster en dan weer naar Dimitri. x93Hxe9 ben jij niet die jongen op die poster?x94 Ze draait zich om naar haar baas. x93Baas, xe9xe9n van die weggelopen kinderen is hier. Wat moet ik met hem doen?x94 Dimitri grijpt zijn tas en zet het op een lopen. Hij rent de supermarkt uit en rent richting een steegje. Hij gaat daar snel gehurkt achter een container zitten. De cassiere loopt voorbij samen met haar baas. x93Hij rende toch deze kant op? Moeten we anders de politie bellen? Die zouden wel graag willen weten dat ze gezien zijn.x94 Dimitri blijft doodstil zitten en is bang om ontdekt te worden. Voorzichtig staat hij weer op en kijkt of er iemand is. De straat is zo goed als verlaten en hij durft weer verder te gaan.

 Hij gaat snel weer naar het bos en rent door het dichte bos naar het fort. Kimberly zit voor het fort en ze kijkt bezorgt. x93Tim kom snel! Dimitri is weer terug!x94 Tim komt uit het gat gekropen. Ondertussen komt Kimberly op Dimitri afgelopen. x93Waar was je?x94 Ieder woord benadrukt ze met een stomp. x93We waren zo ongerust! We dachten dat je niet meer terug zou komen!x94 Dimitri pakt Kimberly bij haar schouders. x93Rustig, ik leg alles uit. Kom maar mee naar binnen. Dan vertel ik wat er is gebeurt.x94 Samen lopen ze naar Tim en met zx92n driexebn lopen ze het fort binnen. x93Ga maar even rustig zitten want we hebben heel wat te bespreken.x94 Tim en Kimberly gaan op kussens zitten en Dimitri gaat tegenover hun zitten. x93Okxe9, ik ben van ochtend erop uit gegaan om wat eten te halen en om te kijken wat de situatie nu is bij het station. Ik begon bij de supermarkt hier in de buurt en heb hier wat eten gehaald. Maar daar vond ik ook dit.x94 Dimitri opent zijn tas, pakt de gezocht posters eruit en legt ze op tafel. x93Dit hing op de deur, op het prikbord en bij de kassa. Ze herkenden mij daarom bij de kassa en ik kon nog maar net weg komen.x94 Tim pakt een poster. x93Waarom ben je dan ook in je eentje gegaan? Wat als je wel gepakt was?x94 x93Ik wou kijken of de situatie verbeterd was zodat we konden beslissen wat we konden doen vandaag. En we moesten toch eten hebben. Want als we hier lang moeten zitten hebben we niet genoeg aan het eten dat we zelf mee hadden genomen.x94

Iemand nog wat feedback? Of heb je een idee voor een titel? Laat berichtje achter!

Update verhaal, nog steeds geen titel.. Iemand idee? is a post from My great creative crazy mind and I...

x93Zouden ze het weten hoe we het gedaan hebben?x94 x93Ssst!x94 Snel schieten twee jongens onder de dekens. De deurklink word naar beneden gedrukt en langzaam gaat de deur een stukje open. Een straal van licht verlicht de kamer en een oude grauwe man met warig grijs haar kijkt door de kier de kamer in. Hij blijft een poosje staan en schud dan zijn hoofd. Voorzichtig sluit hij de deur weer en loopt de gang op. Als het even stil is verschijnt er ineens een lichtbolletje in de kamer. Een jongen met zwart haar komt onder de dekens vandaan. Hij kijkt naar de andere kant van de kamer waar een jongen al recht op bed zit. x93Moet je dit zien Dimitri, toen ik laatst in de Timeout zat en ze het licht uit hadden gedaan verscheen het ineens.x94 De jongen komt langzaam op Dimitri af en pakt een doos onder het bed van Dimitri vandaan. x93We zouden dit toch niet meer doen Tim? We hebben al genoeg problemen gekregen. Ze weten dat wij het gedaan hebben maar ze weten niet hoe!x94
            Tim maakt de doos open en het lichtbolletje verplaatst zich boven de doos. x93Ik heb nog wat spullen verzameld, ik hou het niet langer vol hier. Ik weet zeker dat er meer mensen zijn zoals ons drie en ik ben van plan om ze te vinden. Ga je nog mee? Anders ga ik in mijn eentje, Kimberly wilt toch niet mee.x94 Tim haalt een buideltje onder zijn pyjama shirt vandaan en haalt er een zakmes, een aansteker en wat plakband uit. x93Maar ik dacht dat je nog niet zeker was dat Kimberly hetzelfde is als ons.x94 Dimitri kijkt verbaast naar Tim, maar hij is nog te druk met spullen in de doos te stoppen om te reageren. In de doos zitten fotox92s, een kaart, een kapotte kam, een ketting met een vreemde hanger eraan, 3 vreemde munten en een kapotte zakhorloge.
            x93Ik zag Kimberly net op de gang de handdoeken laten zweven toen ze de was op aan ruimen was, maar toen de begeleiding kwam schrok ze en liet ze alles vallen. Ik probeerde haar snel te helpen omdat de begeleiding anders boos zou worden, maar toen gaven ze mij de schuld. Ze dachten dat ik haar aan het pesten was.x94 Tim sluit de doos en schuift hem weer onder het bed. x93Ze weten dat er iets vreemd aan ons is, ze houden ons steeds in de gaten na het incident met de picknicktafel.x94 x93Dat was ook heel erg dom van je Tim! Natuurlijk valt het op als een picknicktafel ineens zweeft en op het dak beland. Je moet voorzichtig zijn.x94
            Dimitri gaat rechtop zitten. Hij denkt terug aan vroeger. Hij kan nog goed de gezichten van zijn ouders herinneren. Hij was zes jaar oud en was aan het spelen met zijn autox92s en vliegtuigen. Hij was aan het rijden met de autox92s door de kamer en ineens vlogen de vliegtuigen uit zichzelf boven de autox92s. Hij vond het prachtig en keek zijn ogen uit. Maar toen kwamen zijn ouders de kamer in gelopen, die schrokken zo erg toen ze hem zagen. Ze waren doodsbang voor hem en hebben hem die zelfde dag nog naar het tehuis gebracht. Ze wouden niets meer te maken hebben met hem. Zijn hoofd hangt sip naar beneden. Even lijkt het erop dat hij aan het huilen is, maar dan kijkt hij omhoog en met een vast beraden blik zegt hij x93Daarom moeten we ook weg hier, ik wil weten wat er met mij aan de hand is en of er meer van ons zijn. En als Kimberly niet mee wilt dan is dat haar eigen keuze. Ze zou toch alleen maar in de weg lopen, ze is zo braaf.x94 Tim knikt en Dimitri pakt een papiertje onder zijn kussen vandaan.
            x93We moeten alleen nog eten, drinken, kaarsen en twee rugzakken hebben, dan hebben we alles. Wanneer vertrekken we?x94 Hij vouwt het briefje voorzichtig op alsof het een schatkaart is en legt het voorzichtig weer onder zijn kussen. x93We vertrekken over een week, dan is er een grote vergadering en is er geen begeleiding op de groep. Dan kunnen we ongemerkt wegsluipen en hebben we een voorsprong.x94 Langzaam dimt het bolletje licht en gaan beide jongens naar bed.
            In de kamer ernaast zit een meisje met haar oor tegen de muur gedrukt. Ze wil niets missen van het gesprek. Hebben ze het nou weer over weglopen? Zelf zou ze ook graag meegaan, ontdekken wat nou die rare krachten zijn die ze heeft. Maar ze kan toch niet zomaar op straat gaan leven? De jongens moesten eens volwassen gaan nadenken. Er is veel meer planning nodig dan wat de jongens nu gedaan hebben. Je kan niet zomaar besluiten om weg te gaan. Al zuchtend gaat ze op bed liggen. Dit gaat ze nooit lukken.
            Vier dagen later zitten Tim, Dimitri en Kimberly samen met vijf andere kinderen en twee begeleiders aan tafel te ontbijten. Tim port onopvallend Dimitri tegen zijn knie en fluistert zachtjes "Ik heb alle spullen verzameld. Het was niet makkelijk om de rugzakken te pakken want er was steeds begeleiding." Dimitri knikt. "Mooi, dan hoeven we alleen nog maar te wachten tot de vergadering en dan kunnen we eindelijk weg." Dimitri zei dit iets te luid want ineens keek iedereen aan tafel naar hun. Ze hadden het gelukkig niet helemaal verstaan want ze praten gewoon weer verder alsof er niets gebeurd is. Dimtri kijkt naar de overkant. Wat zit die Kimberly nou weer dom te lachen naar mij? Zodra Kimberly het door heeft dat Dimitri naar hem kijkt, kijkt ze snel de andere kant op. Gaan ze nog steeds door met hun plannetje?
            "Allemaal van tafel en jullie taken doen!" Een vrouw met zwart lang sluik haar commandeert ze om weer aan het werk te gaan. Ze staan op van tafel en beginnen met hun taken. Tim doet de afwas en Kimberly en Dimitri moeten de pannen weer naar de grote keuken brengen. Als alle pannen op de kar staan lopen ze zwijgend door de donkere gang. Een paar pannen verschuiven en de hele stapel dreigt de vallen. Snel springt Dimitri naar voren om ze op te vangen maar dan merkt hij dat het niet nodig is. De pannen lijken wel te zweven.
            "Hoe doe je dat?" Vraagt Dimitri vol verbazing aan Kimberly. "Geen idee, als ik iets laat vallen of ik dreig in de problemen te komen dan gebeurd het gewoon. Maar dat heb jij toch ook?" Dimitri gromt. "Ja klopt, alleen haalt het jou uit de problemen en mij geeft het problemen! Iedere keer als ik denk aan kattenkwaad dan gebeurt het al voor ik het door heb." Boos loopt Dimitri door. "Laten we de spullen nou maar naar de keuken brengen."
            Samen lopen ze door naar de keuken. Dimitri boos voorop, daarachter de zwevende pannen en daarachter Kimberly die de kar duwt. Dimitri opent de deur naar de keuken en Kimberly laat de pannen voorzichtig zakken op de planken. Als Dimitri de deur op slot draait vraagt Kimberly "Weet jij wat er met ons is? En zijn er andere zoals ons?". Dimitri loopt door en doet alsof hij het niet hoort. Dan vlak voor ze de woonkamer inlopen zegt Dimitri "Waarom ga je niet met ons mee dan?" Maar voordat Kimberly kan zeggen dat ze wel wil maar niet durft is Dimitri al de woonkamer in gelopen. Hij gaat naast Tim op de bank zitten en begint tegen hem te fluisteren terwijl Tim blijft spelen op de PlayStation.
            Kimberly denkt dat ze het over haar hebben. Kwaad omdat ze haar nergens bij betrekken loopt ze naar haar slaapkamer, doet de deur dicht en zet er een stoel tegenaan. Ze gaat op haar kniexebn voor het bed zitten en pakt een rugzak onder haar bed vandaan. Ze opent de tas en bekijkt de inhoud. Zachtjes somt ze op wat ze allemaal in de tas heeft zitten. "Een borstel, tandenborstel, schrift, pennen, boeken met verhalen over magie en magische wezens, een schaar, verband, geld en wat plaatjes geknipt uit een tijdschrift. Ze pakt haar knuffelmuis van bed en stopt die ook in de tas. "Sorry muis, over een paar dagen mag je er weer uit. Dan gaan we weg hier! Maar ik wil je niet vergeten dus stop je er nu al vast in." Ze pakt nog wat kleding in en doet de tas dicht. Ze kijkt om zich heen in de kamer en vraagt zich af of ze nog iets gemist heeft. Als ze bedenkt dat ze alles wel heeft loopt ze de wenteltrap af naar beneden.
            Als Kimberly bijna beneden is hoort ze stemmen op de gang. Ze verstopt zich snel in de nis van de trap. "De vergadering komende dinsdag gaat niet door, hij word verplaatst naar volgende week. Er zijn te veel mensen ziek." De begeleiders lopen door en Kimberly komt snel uit de nis. Ze loopt op de jongens af en ze kijkt om zich heen. De groep is leeg op Tim en Dimitri na.  De rest van de kinderen zullen wel buiten zijn denkt ze. "Hey jongens, ik hoorde net twee begeleiders praten over de vergadering. Hij gaat niet door omdat er zoveel mensen ziek zijn." Boos springt Dimitri op. "Ben je helemaal gek geworden? Zo verpest je alles! Niet iedereen hoeft ons plan te weten!" Hij kijkt haar boos en dreigend aan. "Omdat jij te bang bent om mee te gaan hoef je het voor ons nog niet te verpesten." Nu word Kimberly ook boos, ze wou de jongens toch alleen maar helpen? "Jullie zouden anders toch niet slagen!" Nu word Dimitri heel erg boos. In de woonkamer beginnen ineens de lampen te flikkeren en de gordijnen gaan open en dicht. Dimitri schrikt hier zelf van maar het is al te laat. Twee begeleiders komen op dat moment namelijk net de woonkamer binnen. Verbijsterd kijken die naar Dimitri.
            Voor dat iemand wat kan zeggen gaan alle lichten uit. "Psst kom hierheen, ga naar boven en pak je spullen. We moeten vandaag vertrekken. We kunnen niet langer wachten!" Tim herkent de stem van Kimberly en hij pakt Dimitri bij de arm. "Laat me los!" Hoort Tim ineens een begeleider schreeuwen. Hij had niet de arm van Dimitri beet maar een begeleider! "Snel Dimitri we vertrekken vandaag!" Schreeuwt Tim door de kamer.
            Tim hoort iemand vloeken en schreeuwen en dan ziet hij Kimberly door de deur rennen. Gevolgd door Dimitri. Snel laat Tim de begeleider los en geeft hem een duw. Hij rent naar de deur, zodra hij er doorheen is duwt hij hem dicht en samen met Dimitri zet hij er een grote bak tegenaan. "Vlug, we kunnen geen tijd verliezen!" horen ze Kimberly schreeuwen bovenaan de trap. Ze rennen de trap op naar hun slaapkamer en pakken snel hun tassen. Ze horen Kimberly vanuit de kamer ernaast schreeuwen dat ze nog wat kleding moeten inpakken. Snel pakt Tim wat kleding uit de kast en gooit dat naar Dimitri. Die verdeeld de kleding in de tassen.
            Dan staat ineens Kimberly in hun kamer met haar rugzak om en twee plastic tassen in haar handen. "Ze komen de trap op! We moeten via het raam!" Snel sloot ze de deur achter haar en sleepte het bed tegen de deur. "Hiermee winnen we enkel minuten, we moeten opschieten!". Tim sluit de tassen en geeft ze aan Dimitri die al uit het raam is geklommen. Hij laat de tassen voorzichtig langs de koepel van het schuurtje op de grond glijden en pakt dan de rest van de tassen aan. Dan glijd hij zelf van het dakje af.
            Dimitri glijd langs het dakje en beland dan met een sprongetje op de grond. Hij pakt snel zijn rugtas en pakt 1 van de plastic tassen. Ondertussen glijden Tim en Kimberly ook van het dak naar beneden en verzamelen hun spullen. Ze rennen met zx92n drieen door de bosjes en horen op de achtergrond de begeleiding schreeuwen en vloeken. Twee andere begeleiders hebben ook door dat er kinderen proberen weg te lopen en rennen achter het drietal aan. Ze halen ze bijna in tot Kimberly een paar voetballen op de twee begeleiders af laat vliegen. x93Zo dit zal ze wel even tegenhouden.x94 Vol voldoening rent ze achter de jongens aan.
            x93Waar gaan we eigenlijk heen?x94 vraagt ze al hijgend aan Tim. x93We gaan naar het station, zodra we daar zijn kunnen we met de trein wel ergens heen.x94 Ze gaan wat langzamer lopen, want anders valt het wel heel erg op.  In de verte zien ze het station al, ze moeten alleen nog een brug over. Maar dan ineens horen ze achter zich sirenes. x93Ze hebben de politie gebeld! We moeten op schieten!x94 Dimitri begint te rennen en de rest gaat er snel achteraan. x93We moeten voor de politie bij het station zijn, anders kunnen we geen kant op.x94 Ze renden snel de brug over maar toen ze richting het station wouden lopen zagen ze ineens allemaal zwaailichten bij het station.
            x93Wat moeten we nu?x94 Kimberly begint langzaam in paniek te raken. x93Ik had ook nooit mee moeten gaanx94. Snikkend gaat ze zitten op een bankje. Tim gaat voor haar staan en tilt haar weer overeind. x93We gaan naar het bos, daar wachten we tot de politie weg gaat. Ze moeten toch ooit slapen.x94 Kimberly knikt en ze lopen nu richting het bos. x93We kunnen niet op de paden blijven, we gaan naar het fort. Daar kunnen we slapen vannacht als het moetx94 zegt Dimitri als Tim en Kimberly een voetpad in slaan. Ze kijken verschrikt naar Dimitri. x93Slapen in het fort? Daar zijn toch allemaal zwevers enzo? Dat is toch niet veilig om te slapen.x94 Dimitri begint door een dicht bebost stuk te lopen. x93We moeten wel, we hebben geen keus.x94 Kimberly en Tim lopen achter Dimitri aan.
            Na een paar uur te hebben gelopen door het bos komen ze bij een houten fort. Ooit was dit een speeltoestel voor kinderen. Nu is het niets meer dan een vervallen fort met rotte planken vol onkruid. Dimitri kruipt aan de zijkant door een gat. Hij pakt een aansteker uit zijn broekzak en steekt een kaars aan. Vol verbazing komen Tim en Kimberly door het gat gekropen. Ze hadden een donker hol verwacht waar ze op modder en onkruid zouden moeten slapen. Maar in plaats daarvan kwamen ze in een ruimte waar plastic zeil op de vloer lag, twee slaapzakken lagen, een aantal kleden en kussens, kaarsen en wat blikken met eten.
            x93Ik heb afgelopen weken al wat dingen verzameld. Iedere keer wanneer ik naar de supermarkt ging maakte ik een omweg om hier wat spullen neer te leggen. Ik had al een vermoeden dat er iets fout zou kunnen gaan. Daarom heb ik hier een plekje gemaakt waar we tijdelijk kunnen zitten.x94 Dimitri zet zijn tas neer en gaat zitten op een paar kussens. x93We hebben nu tenminste even tijd om een goed plan te bedenken zodat we niet weer in de problemen komen.x94
            Tim kruipt door de ruimte en gaat ook op een kussen zitten. Kimberly blijft nog een beetje vertwijfeld staan maar gaat dan ook maar op een kussen zitten. x93Sorry dat ik het verpest heb. Ik had niet zo hardop de plannen moeten vertellen. En moeten zeggen dat jullie niet zouden slagen. Ik heb je onderschat Dimitri. Ik dacht dat je maar gewoon wat deed en nergens over nadacht. Maar zonder jou was het misschien nooit goed gekomen.x94 x93Het is al goed.x94 Zegt Dimitri en hij pakt een blik. x93Wil iemand bami?x94 Nadat ze gegeten hadden probeerden ze te slapen. Morgen gaan ze overleggen wat ze nu moeten doen.

Wat vind jij er van? Leest het lekker door? Wil je meer lezen?

Verhaal aangepast + nieuw stuk is a post from My great creative crazy mind and I...

Tim is een 11 jarige jongen, heeft donkerblauw haar en is een slungeligge jongen. Hij probeert altijd indruk te maken op Dimitri. Hierdoor denkt hij niet altijd goed na met wat hij doet. Tim en Dimitri zijn dikke vrienden en hebben samen bijne hetzelfde mee gemaakt. Tim heeft alleen op jonge leeftijd zijn ouders verloren in een auto ongeluk. Hij heeft dit als 5 jarige jongen als enige overleeft en hij heeft het hier nooit met iemand over. Zelfs niet met Dimitri. Die denkt dat Tim zijn ouders hem in de steek hebben gelaten net als bij Dimitri. Tim heeft altijd fotox92s van zijn ouders bij zich en hij mist ze heel erg. Helemaal omdat hij zich altijd heeft afgevraagt of zijn ouders ook magische krachten hadden. Tim heeft nog maar net ontdekt dat hij magische krachten heeft en heeft er geen controle over. Hij kwam erachter toen hij met Dimitri samen een streek wouden uithalen met de begeleiding. Ze wouden voor de grap de picknick tafel verplaatsen maar toen begon die uit zich zelf ineens te zweven. De begeleiders zagen niet dat ze het lieten zweven maar wel dat de picknick tafel ineens op het dak stond en de twee jongens er bij stonden. De magie die Tim nu nog kan uitvoeren gebeurd meestal per ongeluk.

Dimitri is een 12 jarige jongen en is als een grote broer voor Tim. Hij is redelijk lang en slungelig. Heeft zwart haar. Hij kwam al erg vroeg erachter dat hij magische krachten had maar wist nog niet wat het betekende en hoe hij er mee om moest gaan. De eerste keer dat Dimitri magie gebruikte was toen hij zes was en zijn speelgoed had laten vliegen. Zijn ouders hebben hem die zelfde avond nog naar het tehuis gebracht. Na die tijd verdringt Dimitri alle magie en durft het niet meer te doen. Omdat het zich ophoopt ontsnapt het soms als hij boos is of in paniek. Hij probeert Tim te beschermen en wil samen met hem ontdekken wat hun krachten inhouden en of er meer mensen zijn. Dimitri ergert zicht heel erg aan Kimberly. Ze woont er nog maar net en hij vind haar maar arrogant en raar.

Kimberly is een 11 jarig meisje en ze woont nog maar net 2 jaar in het tehuis. Ze heeft rood haar en draagt dit meestal in twee vlechtjes. Haar ouders zijn erg rijk en zijn altijd weg. Ze hebben daarom nooit meer tijd voor haar en hebben gezegt dat ze maar heel even in het tehuis moet. Het zal maar voor een paar weekjes zijn hadden ze beloofd. Maar na 2 jaar is ze nog steeds niet opgehaald en krijgt ze ook geen gehoor op brieven of telefoontjes. Hierdoor is ze heel erg emotioneel en in zich zelf gekeert. Ze heeft een knuffel muis waar ze alles mee deelt. Dit is haar enige echte vriend al die jaren geweest. Daarnaast houd ze heel erg veel van lezen en van leren. Kimberly heeft een hele grote fantasie en toen ze op een middag aan het fantaseren was dat haar knuffel kon dansen begon de knuffel dit ook te doen. Ze schrok hier heel erg van maar vond het ook erg interressant. Ze probeert haar krachten steeds uit en kijkt hoe ze het kan gebruiken. Maar ze heeft wel door dat er iets mist. Ze leest veel boeken en komt in een boek veel tegen dat er spreuk nodig is. Ze heeft alleen nog geen idee hoe ze dit kan uitvoeren. Ze wil graag vrienden worden met Dimitri en Tim want die hebben de zelfde krachten en willen net als zij weten wat het inhoud. Ze is alleen erg bang en onzeker om mee te gaan met het avontuur van de jongens.

Klinkt spannend he, ook benieuwd wat ze meemaken op hun avonturen? Of heb je een idee? Laat het me weten!

Eerste drie karakters omschrijvingen is a post from My great creative crazy mind and I...

Vervolg:

Vier dagen later zitten Tim, Dimitri en Kimberly samen met vijf andere kinderen en twee begeleiders aan tafel te ontbijten. Tim port onopvallend Dimitri tegen zijn knie en fluistert zachtjes "Ik heb alle spullen verzameld. Het was niet makkelijk om de rugzakken te pakken want er was steeds begeleiding." Dimitri knikt. "Mooi, dan hoeven we alleen nog maar te wachten tot de vergadering en dan kunnen we eindelijk weg." Dimitri zei dit iets te luid want ineens keek iedereen aan tafel naar hun. Ze hadden het gelukkig niet helemaal verstaan want ze praten gewoon weer verder alsof er niets gebeurd is. Dimtri kijkt naar de overkant, wat zit die Kimberly nou weer dom te lachen naar mij? Zodra Kimberly het door heeft dat Dimitri naar hem kijkt, kijkt ze snel de andere kant op. Gaan ze nog steeds door met hun plannetje?

"Allemaal van tafel en jullie taken doen!" Een vrouw met zwart lang sluik haar commandeert ze om weer aan het werk te gaan. Ze staan op van tafel en beginnen met hun taken. Tim doet de afwas en Kimberly en Dimitri moeten de pannen weer naar de grote keuken brengen. Als alle pannen op de kar staan lopen ze zwijgend door de donkere gang. Een paar pannen verschuiven en de hele stapel dreigt de vallen. Snel springt Dimitri naar voren om ze op te vangen maar dan merkt hij dat het niet nodig is. De pannen lijken wel te zweven. "Hoe doe je dat?" Vraagt Dimitri vol verbazing aan Kimberly. "Geen idee, als ik iets laat vallen of ik dreig in de problemen te komen dan gebeurd het gewoon. Maar dat heb jij toch ook?" Dimitri gromt. "Ja klopt, alleen haalt het jou uit de problemen en mij geeft het problemen! Iedere keer als ik denk aan kattenkwaad dan gebeurt het al voor ik het door heb." Boos loopt Dimitri door.  "Laten we de spullen nou maar naar de keuken brengen."

Samen lopen ze nu door naar de keuken. Dimitri boos voorop, daarachter de zwevende pannen en daarachter Kimberly die de kar duwt. Dimitri opent de deur naar de keuken en Kimberly laat de pannen voorzichtig zakken op de planken. Als Dimitri de deur op slot draait vraagt Kimberly "Weet jij wat er met ons is? En zijn er andere zoals ons?". Dimitri loopt door en doet alsof hij het niet hoort. Dan vlak voor ze de woonkamer inlopen zegt Dimitri "Waarom ga je niet met ons mee dan?" Maar voordat Kimberly kan zeggen dat ze wel wil maar niet durft is Dimitri al de woonkamer in gelopen. Hij gaat naast Tim op de bank zitten en begint tegen hem te fluisteren terwijl Tim blijft spelen op de PlayStation.

Kimberly denkt dat ze het over haar hebben. Kwaad omdat ze haar nergens bij betrekken loopt ze naar haar slaapkamer. Ze doet de deur dicht en zet er een stoel tegenaan. x93Als er nu iemand binnenkomt dan merk ik het meteen.x94 Ze gaat op haar kniexebn zitten voor haar bed en pakt onder haar bed een rugzak. Ze opent de tas en ze bekijkt de inhoud. Zachtjes somt ze op wat ze allemaal in de tas heeft zitten. "Een borstel, tandenborstel, schrift, pennen, boeken met verhalen over magie en magische wezens, een schaar, verband, geld en wat plaatjes geknipt uit een tijdschrift. Ze pakt haar knuffelmuis van bed en stopt die ook in de tas. "Sorry muis, over een paar dagen mag je er weer uit. Dan gaan we weg hier! Maar ik wil je niet vergeten dus stop je er nu al vast in." Ze pakt nog wat kleding in en doet fan de tas dicht en ze propt hem weer onder het bed. Ze kijkt om zich heen in de kamer en vraagt zich af of ze nog iets gemist heeft. Als ze bedenkt dat ze alles wel heeft loopt ze weer de wenteltrap af.

Als Kimberly bijna beneden is hoort ze stemmen op de gang. Ze verstopt zich snel in de nis van de trap. "De vergadering komende dinsdag gaat niet door. Hij word verplaatst naar volgende week. Teveel mensen zijn ziek." De begeleiders lopen door en Kimberly komt snel uit de nis. Ze loopt op de jongens af en ze kijkt om zich heen. De groep is leeg op Tim en Dimitri na.  De rest van de kinderen zullen wel buiten zijn denkt ze. "Hey jongens, ik hoorde net twee begeleiders praten over de vergadering. Hij gaat niet door omdat er zoveel mensen ziek zijn." Boos springt Dimitri op. "Ben je helemaal gek geworden? Zo verpest je alles! Niet iedereen hoeft ons plan te weten!" Hij kijkt haar boos en dreigend aan. "Omdat jij te bang bent om mee te gaan hoef je het voor ons nog niet te verpesten." Nu word Kimberly ook boos, ze wou de jongens toch alleen maar helpen? "Jullie zouden anders toch niet slagen!" Nu word Dimitri heel erg boos. In de woonkamer beginnen ineens de lampen te flikkeren en de gordijnen gaan open en dicht. Dimitri schrikt hier zelf van maar het is al te laat. Twee begeleiders komen op dat moment namelijk net de woonkamer binnen. Verbijsterd kijken die naar Dimitri.

Voor dat iemand wat kan zeggen gaan alle lichten uit. "Psst kom hierheen, ga naar boven en pak je spullen. We moeten vandaag vertrekken. We kunnen niet langer wachten!" Tim herkent de stem van Kimberly en hij pakt Dimitri bij de arm. "Laat me los!" Hoort Tim ineens een begeleider schreeuwen. Hij had niet de arm van Dimitri beet maar een begeleider! "Snel Dimitri we vertrekken vandaag!" Tim hoort iemand vloeken en schreeuwen en dan ziet hij Kimberly door de deur rennen. Gevolgd door Dimitri. Snel laat Tim de begeleider los en geeft hem een duw. Hij rent naar de deur en zodra hij er doorheen is duwt hij hem dicht en samen met Dimitri zet hij er een grote bak tegenaan. "Vlug, we kunnen geen tijd verliezen!" horen ze Kimberly schreeuwen bovenaan de trap. Ze rennen de trap op naar hun slaapkamer en pakken snel hun tassen. Ze horen Kimberly vanuit de kamer ernaast schreeuwen dat ze nog wat kleding moeten inpakken. Snel pakt Tim wat kleding uit de kast en gooit dat naar Dimitri. Die verdeeld de kleding in de tassen.

Dan staat ineens Kimberly in hun kamer met haar rugzak om en twee plastic tassen in haar handen. "Ze komen de trap op! We moeten via het raam!" Snel sloot ze de deur achter haar en sleepte het bed tegen de deur. "Hiermee winnen we enkel minuten, we moeten opschieten!". Tim sluit de tassen en geeft ze aan Dimitri die al uit het raam is geklommen. Hij laat de tassen voorzichtig langs de koepel van het schuurtje op de grond glijden en pakt dan de rest van de tassen aan. Dan glijd hij zelf van het dakje af.

Update verhaal – nog zonder titel is a post from My great creative crazy mind and I...

Het gaat over 3 kinderen, 2 jongens en een meisje van 10 en 11 jaar. Ze wonen, hoe verrassend, in een tehuis. Alleen zijn dit niet gewone kinderen, ze hebben magische krachten. Ze weten alleen nog niet wat het inhoud en hebben er geen controle over. Alleen door allerlei incidenten in het tehuis en de begeleiders vermoeden dat hun erachter zitten maar weten niet hoe, worden ze gedwongen om weg te gaan. Ze willen ook erg graag weten wat er toch met hun aan de hand is… Later in het verhaal zal er nog een meisje bij komen, die is alleen wel opgegroeid met haar krachten en de kennis van wat het is en inhoud..

Hier een eerste beginnetje van mijn verhaal… Wat ik net geschreven heb… Hopelijk ben ik nu gemotiveerd genoeg om door te gaan schrijven. Tenzij jullie zeggen, nee wat een belachelijk verhaal is dit en het is echt vreselijk! Dan ga ik alsnog door maar ben ik niet meer zo gemotiveerd denk ik… Laat me even weten wat jullie er van vinden (ps. ik ben dyslect.. dus als je spellingfout ziet mag je melden )

Het verhaal:

x93Zouden ze het weten hoe we het gedaan hebben?x94 x93Ssst!x94 Snel schieten twee jongens onder de dekens. De deur van de kamer gaat open en een kleine straal van licht schijnt in de kamer. Een oude grauwe man met warig grijs haar kijkt door de kier de kamer in. Hij blijft een poosje staan en schud dan zijn hoofd. Voorzichtig sluit hij de deur en loopt weer de gang op. Ergens op de gang sluit een deur en in de kamer verschijnt een lichtbolletje. Een jongen met zwart haar komt onder de dekens vandaan. Hij kijkt naar de andere kant van de kamer waar een jongen al recht op bed zit. x93Moet je dit zien Dimitri, toen ik laatst in de Timeout zat en ze het licht uit hadden gedaan verscheen het ineens.x94 De jongen komt langzaam op Dimitri af en pakt een doos onder het bed van Dimitri vandaan. x93We zouden dit toch niet meer doen Tim? We hebben al genoeg problemen gekregen. Ze weten dat wij het gedaan hebben maar ze weten niet hoe!x94

Tim maakt de doos open en het lichtbolletje verplaatst zich boven de doos. x93Ik heb nog wat spullen verzameld, ik hou het niet langer vol hier. Ik weet zeker dat er meer mensen zijn zoals ons drie en ik ben van plan om ze te vinden. Ga je nog mee? Anders ga ik in mijn eentje, Kimberly wilt toch niet mee.x94 Tim haalt een buideltje onder zijn pyjama shirt vandaan en haalt er een zakmes, een aansteker en wat plakband uit. x93Maar ik dacht dat je nog niet zeker was dat Kimberly hetzelfde is als ons.x94 Dimitri kijkt verbaast naar Tim, maar hij is nog te druk met spullen in de doos te stoppen om te reageren. In de doos zitten fotox92s, een kaart, een kapotte kam, een ketting met een vreemde hanger eraan,  3 vreemde munten en een kapotte zakhorloge.

x93Ik zag Kimberly net op de gang de handdoeken laten zweven toen ze de was op aan ruimen was, maar toen de begeleiding kwam schrok ze en liet ze alles vallen. Ik probeerde haar snel te helpen omdat de begeleiding anders boos word maar toen gaven ze mij de schuld. Ze dachten dat ik haar aan het pesten was.x94 Tim sluit de doos en schuift hem weer onder het bed. x93Ze weten dat er iets vreemd aan ons is, ze houden ons steeds in de gaten na het incident met de picknicktafel.x94 x93Dat was ook heel erg dom van je Tim! Natuurlijk valt het op als een picknicktafel ineens zweeft en op het dak beland. Je moet voorzichtig zijn.x94

Dimitri gaat rechtop zitten. Hij denkt terug aan vroeger. Hij kan nog goed de gezichten van zijn ouders herinneren toen ze hem zagen terwijl hij zijn speelgoed had laten vliegen. Ze waren doodsbang voor hem en hebben hem die zelfde dag nog naar het tehuis gebracht. Ze wouden niets meer te maken hebben met hem. Zijn hoofd hangt sip naar beneden. Even lijkt het erop dat hij aan het huilen is, maar dan kijkt hij omhoog en met een vast beraden blik zegt hij x93Daarom moeten we ook weg hier, ik wil weten wat er met mij aan de hand is en of er meer van ons zijn. En als Kimberly niet mee wilt dan is dat haar eigen keuze. Ze zou toch alleen maar in de weg lopen, ze is zo braaf.x94 Tim knikt en Dimitri pakt een papiertje onder zijn kussen vandaan.

x93We moeten alleen nog kaarsen, twee rugzakken en wat eten en drinken hebben en dan hebben we alles. Wanneer vertrekken we?x94 Hij vouwt het briefje voorzichtig op alsof het een schatkaart is en legt het voorzichtig weer onder zijn kussen. x93We vertrekken over een week, dan is er een grote vergadering en is er geen begeleiding op de groep. Dan kunnen we ongemerkt wegsluipen en hebben we een voorsprong.x94Langzaam dimt het bolletje licht en gaan beide jongens weer naar bed.

In de kamer ernaast zit een meisje met haar oor tegen de muur gedrukt. Ze wil niets missen van het gesprek van de twee jongens. Ze hoort haar naam vallen. Ze hebben het vast weer over weglopen denkt ze. Zelf zou ze ook graag meegaan, ontdekken wat nou die rare krachten zijn die ze heeft. Maar ze kan toch niet zomaar op straat gaan leven? De jongens moesten eens volwassen gaan nadenken. Er is nog zoveel meer planning nodig dan wat de jongens nu gedaan hebben. Je kan niet zomaar besluiten om weg te gaan. Al zuchtend gaat ze op bed liggen. Dit gaat ze nooit lukken.

Begin van een boek.. is a post from My great creative crazy mind and I...

Dag 365 Roaccutane, een jaar lang dus al!! is a post from My great creative crazy mind and I...

Dag 364 Roaccutane is a post from My great creative crazy mind and I...